Kto wygrywa w pokera? Hierarchia kart i kolorów w pokerze
Przebieg gry w pokera można przedstawić następująco. Po wyborze pierwszego rozdającego tasuje on karty, daje do przełożenia i rozdaje pojedyncze karty zgodnie z ruchem wskazówki zegara, aż każdy z uczestników gry otrzyma po pięć kart. Reszta kart zostaje odłożona, natomiast gracze po obejrzeniu swoich kart decydują, czy grają dalej, czy pasują. Do banku uiszczają wejściowe stawki, ewentualnie je podwyższając. Następnie gracze wymieniają karty i rozpoczynają właściwą rozgrywkę, która wyłoni zwycięzcę. Jest to podstawowy schemat gry w pokera, który ma swoje dodatkowe prawa i reguły. W każdym razie najpierw musimy poznać elementy gry, a są nimi: karty, gracze, cel gry, zasady gry. Reguły gry w pokera to zestaw dwuczęściowy obejmujący reguły ogólne i reguły domu gry, przy czym te drugie to nieskończona liczba możliwości. A teraz zapraszamy do pokera.

W grze używa się talii (opakowania) zawierającej 52 karty w czterech kolorach, nazywanych zależnie od miejsca, gdzie toczy się gra:

Tabela 1

Nazwa ang. Nazwa niem. Nazwa brydżowa Nazwa polska
Clubs Kreuz Trefl Żołędzie
Spades Pik Pik Wino
Hearts Herz Kier Czerwień
Diamonds Karo Karo Dzwonki

Każdy z czterech kolorów zawiera po 13 kart. Cztery najstarsze to:
Ace — as, King— król,
Queen — dama (królowa), Jack— walet.
Pozostałe karty mają oznaczenia cyfrowe: 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2. Widzimy, że komplet kończy się dwójką, dlatego w niektórych odmianach pokera przyjmuje się, że as może być traktowany jako najmłodsza karta z wartością 1.
Wszystkie kolory są równoprawne, nie ma ich starszeństwa. Do gry używa się fabrycznie nowych, nie rozpieczętowanych talii. Bardzo często, na żądanie któregokolwiek z graczy, następuje wymiana talii kart na inną, która musi się wyraźnie różnić wzorem lub kolorem na koszulce.
Nie ma ściśle określonej liczby uczestników; powinno ich być najmniej dwóch, najwięcej ośmiu; optymalna liczba graczy to pięciu. Każdy gra na swój indywidualny rachunek, dopuszczalna jest zmiana liczby graczy w trakcie jednej sesji pokerowej. W zależności od stopnia zażyłości grających osób, miejsca przy stole są dowolne lub losowane. W przypadku kasyna w rachubę wchodzą tylko wolne krzesła.
Losować można także pierwszego rozdającego, który rozdaje po 5 kart każdemu z graczy. Jeżeli uczestników gry jest mniej niż pięciu, zaleca się korzystanie ze skróconych talii kart (48, 44, 40, 36, 32, 28, 24 karty). Większość autorytetów gry w pokera formułuje cel gry jako otrzymanie możliwie najwyższej kombinacji z pięciu kart. Naszym zdaniem nie jest to cała prawda. Uważamy, że celem gry w pokera jest przekonanie pozostałych graczy, że my mamy kombinację cenniejszą niż oni.
Zmienia to w sposób zasadniczy spojrzenie na grę i jej przebieg
— ważny staje się element psychologiczny i zachowanie się graczy.
Środkiem do osiągnięcia celu jest natomiast posiadanie wysoko cenionej kombinacji kart. Zestawy kart można kombinować według:
— kart tej samej wartości — dwie, trzy lub cztery karty tego samego rodzaju, np: trzy króle, dwie trójki;
— tego samego koloru;
— kolejno wzrastających wartości kart.
Wartość kombinacji jest odwrotnie proporcjonalna do rzadkości kombinacji, tj. prawdopodobieństwa otrzymania danego zestawu kart. Im mniejsze prawdopodobieństwo otrzymania danego ze stawu kart, tym jest on cenniejszy i daje większe gwarancje wygrania z. pozostałymi graczami.

Klasyczny, amerykański poker wyróżnia 9 możliwych sytuacji, które podajemy poniżej razem z ich odpowiednikami w języku polskim i w kolejności wzrastającej.
bez pary para
dwie pary trójka/trojka strit/sekwens kolor ful
kareta/czwórka poker
Hierarchia ta wynika ze względnej częstości występowania poszczególnych wariantów. W talii 52 kart przy rozdaniu po 5 kart jest ponad 2,5 min możliwych wariantów — przy czym prawdopodobieństwo ich wystąpienia może znacznie się różnić. Poniżej przedstawiamy uzasadnienie hierarchii pokerowej (tabela 2) i znaczenie poszczególnych układów kart.

Tabela 2

Nazwa układu Liczba korzystnych układów Przybliżone prawdopodobieństwo
Poker 40 1 do 65 000
Czwórka 624 1 do 4 100
Ful 3 744 1 do 700
Kolor 5 108 1 do 500
Strit 10 200 1 do 250
Trójka 54 912 1 do 50
• Dwie pary 123 552 1 do 20
Para 1 098 240 1 do 2,5
Brak pary 1 302 540 1 do 2
Liczba możliwych wariantów 2 598 960

1. NO PAIR — brak pary, najmniej cenione zestawienie kart — jest najbardziej prawdopodobną sytuacją — występuje w co drugim rozdaniu i stwarza określone trudności dla gracza. Na podstawie posiadanej „ręki” musi ryzykować: czy dążyć przy dobieraniu kart do uzyskania kombinacji równowartościowych kart, czy też gromadzić kolor. W przypadku kombinacji bez pary o jej wartości w stosunku do innych układów przesądza wartość najstarszej posiadanej karty. Jeżeli wszyscy gracze nie mają par, to wygrywa gracz mający najstarszą kartę; jeżeli jest takich graczy dwóch, to decyduje karta druga lub nawet trzecia. Jeżeli wszystkie 5 kart jest jednakowych, wówczas następuje podział puli.
2. ONE PAIR — jedna para, sytuacja, gdy wśród pięciu kart znajdują się dwie karty o tej samej wartości, np.: A/8/8/6/J. Jeżeli dwóch graczy ma pary, to zwycięża posiadacz starszej pary, jeżeli pary są takie same, decyduje najstarsza z pozostałych kart.
3. TWO PAIRS — dwie pary. Jeżeli dwóch graczy ma taki sam układ kart, to o zwycięstwie decyduje wartość wyższej pary; jeżeli starsze pary są jednakowe, decyduje wartość drugiej pary lub ewentualnie piąta karta.
4. THREE OF A KIND — trójka lub trojka, trzy karty tej samej wartości, dają dobre perspektywy wyjściowe w grze. W przypadku, gdy dwóch lub więcej graczy ma trójki, o wygranej decyduje hierarchia kart — nie ma bowiem możliwości wystąpienia dwóch trójek tej samej wartości. Oczywiście zgodnie z tablicą prawdopodobieństw trójka przebija dwie pary i jedną parę
5. STRAIGHT — strit, nazywany też czasem sekwensem, czyli pięć kolejno następujących po sobie kart, niezależnie od ich koloru. Najwyżej cenionym stritem jest tzw. strit asowy, zawierający asa, króla, damę, waleta i 10. Najgorszy jest strit piątkowy: 5, 4, 3, 2 i as liczony jako 1. W przypadku dwóch posiadaczy stritów o wygranej decyduje najstarsza karta. Pełna nazwa strita w terminologii pokera amerykańskiego brzmi: straight sequence, czyli właściwa kolejność
6. FLUSH — czyli kolor, pięć kart należących do tego samego koloru, np. pięć pików. Nie odgrywa roli kolejność kart. W przypadku dwóch posiadaczy koloru wygrywa ten, który ma w swoim kolorze starszą kartę, ewentualnie decyduje karta druga, trzecia. Nie ma starszeństwa kolorów!
7. FULL HAND — czyli ful, kombinacja trójki i pary. Ponieważ nie pozostają wolne karty, „ręka jest pełna” — stąd nazwa angielska. Gdy porównujemy dwa fule, to wyższy jest ten, który ma wyższą trójkę. Inna nazwa amerykańska tej kombinacji to fuli house.
8. FOUR OF A KIND — czwórka, nazywana też karetą, to cztery karty tego samego rodzaju. Najstarsza czwórka to oczywiście cztery asy. Piąta karta nie ma wpływu na wartość kombinacji. Ponieważ czwórka jest bardzo rzadka, to złożona np. z asów daje prawie taką samą szansę wygranej jak poker.
8. STRAIGHT FLUSH — poker, jednoczesna kombinacja strita i koloru, czyli pięć kolejnych kart tego samego koloru, bardzo częste źródło pomyłek graczy, którzy nie zauważają luk w kolejności kart i przy licytacji biorą kolor za pokera. Najsłabszy poker to 5/4/3/2/A w tym samym kolorze, natomiast marzeniem graczy jest tzw. królewski poker (royal flush), czyli sekwens A/K/G7J/10 w tym samym kolorze. Bardzo mało prawdopodobne jest posiadanie pokera przez dwóch graczy równocześnie. Zwycięża wtedy ten z wyższą najstarszą kartą. Natomiast między bajki należy włożyć historie typu: „Ja miałem karetę asów, a on przebił mnie królewskim pokerem” — ponieważ ten ostatni zawiera jednego z asów. Możliwy jest natomiast niski poker i wysoka kareta lub na odwrót: wysoki poker i niska kareta, o czym należy pamiętać przy licytacji.
Przypominamy, że powyższa hierarchia dotyczy pokera rozgrywanego talią 52 kart. Jeżeli gramy skróconą talią, to hierarchia ulega zmianie zgodnie z tabelą 3.

Widzimy, że już przy 48 kartach kolor jest cenniejszy od fula, a przy 32 — fula i czwórki, i przebity może być tylko pokerem. Hierarchię kart zmienia i uzupełnia także wprowadzenie dżokera jako dodatkowej karty.

Poza opisanymi dziewięcioma standardowymi stopniami w hierarchii pokera występują w niektórych jego odmianach dodatkowe kombinacje, szczególnie wśród wyżej cenionych zestawów. Ich pozycja nie zawsze jest zgodna z częstością występowania. Wśród tych dodatkowych pozycji znajdują się:

FOUR FLUSH — czyli kolor czwórkowy, cztery karty w tym samym kolorze, ceniony wyżej niż para, a niżej niż dwie pary.
FOUR STRAIGHT — czyli strit czwórkowy, który ma pozycję wyższą niż para, a niższą niż wspomniany kolor czwórkowy.
BLAZE — pięć kart z tzw. portretami, czyli może się składać z królów, dam i waletów, musi więc zawierać dwie pary, dlatego też ceniony jest wyżej niż dwie pary, ale ulega trójce.
ROUND-THE-CORNER STRAIGHT — czyli strit „narożnikowy”; ponieważ as może być traktowany jednocześnie jako 1 i 11 oczek i zakładając, że karty tworzą zamknięty krąg, gdzie as jest łącznikiem między dwójką a królem, układ np. 3/2/A/K/O jest stritem „narożnikowym”, starszym niż trójka, młodszym zaś niż prawdziwy strit. Zasadą jest, że w środku musi być as.
SKIP STRAIGHT — czyli „skaczący” strit, to 5 kolejnych kart parzystych lub nieparzystych. Przebija trójkę, ulega prawdziwemu stritowi. Nazywany często dutch straight, stritem holenderskim.

Ponadto dochodzi jeszcze cała gama stritów, będących zestawami kart z dodatkowymi ograniczeniami. Nie mogą zawierać par i noszą nazwy:
SKEET — najwyższą kartą jest 9; musi zawierać 9, 5 i 2, wygrywa ze stritem, przegrywa z kolorem.
BIG DOG – wielki pies, gdzie as jest najstarszą kartą, a 9 najmłodszą.
LITTLE DOG — mały pies; najstarsza karta to 7, najmłodsza 2. BIG TIGER/BIG CAT — duży tygrys lub duży kot; najstarsza karta to król, najmłodsza to 8.
LITTLE TIGER/LITTLE CAT — najwyższa karta 8, najniższa 3.
Psy i tygrysy przebijają strita, przegrywają natomiast z kolorem, co zdaniem niektórych znawców nie ma uzasadnienia w ich częstotliwościach względnych. Z przytoczonych ograniczeń wynika, że:
— wszystkie powyższe kombinacje mieszczą się między stritem a kolorem,
— istnieje pomiędzy nimi następujące uporządkowanie hierarchii, wzrastająco:
LITTLE DOG
LITTLE TIGER •
SKEET BIG TIGER BIG DOG
Wszelkie Prawa Zastrzeżone dla kasyno-internetowe.net.pl. Załadowano w 0.1237500 sek
Przebieg gry w pokera można przedstawić następująco.